Beata Polczyk (ur. 1988 w Polsce) – tworzy obiekty na styku sztuk wizualnych i rzemiosła, przekształcając naturalne materiały w wycinanki z papieru i filcowane wełniane dzieła, które eksplorują emocje i cykliczne rytmy natury. Czerpiąc inspirację z muzyki klasycznej i jazzowej, a także subtelnych barw i faktur świata przyrody, przekłada kompozycje muzyczne na współczesny język wizualny – poprzez kolor, formę i dotyk naturalnych mediów, takich jak wełna, drewno i papier czerpany. Jej prace zapraszają widzów do dialogu między materiałem a wyobraźnią, gdzie dźwięk znajduje swoje echo w fakturze i świetle.

Pochodzi z rodziny o wielopokoleniowej tradycji rzemiosła artystycznego, którą pragnie ożywić i kontynuować we współczesnej formie. Z doświadczeniem w ogrodnictwie i projektowaniu krajobrazu, zawsze utrzymywała bliski kontakt z naturą, odnajdując w jej rytmach przewodnik w doborze materiałów i podejściu do formy. Pracuje z ręcznie robionym papierem, filcuje własną wełnę, farbowaną pigmentami roślinnymi z lokalnych źródeł i odpadów żywnościowych, a także kształtuje drewno, jakby śledząc żywy zapis czasu. Poprzez staranną pracę rąk i konceptualną głębię swojej twórczości, buduje pomost między światem dźwięku a światem obrazu – medytację nad harmonią, przemijaniem i powrotem do tego, co pierwotne i autentyczne.