24.03.2026-28.03.2026

"W swojej pracy badam wielowarstwową złożoność świata, konstruując wizualne narracje, w których wszystkie elementy, naturalne i miejskie, organiczne i przemysłowe, pozostają częścią jednej, wzajemnie połączonej całości.

Malarstwo staje się dla mnie przestrzenią dialogu między mikro- a makroskalą, między tym, co materialne, a tym, co symboliczne.

Uważna obserwacja rytmów natury od dawna towarzyszy mojemu malarstwu. Postrzegam w nich powtarzające się cykle napięcia, wzrostu i zanikania. Z czasem zaczęłam dostrzegać te same rytmy w sobie i w świecie ludzkim: metaforycznie, jako doświadczenie transformacji, w której mogę dostrzec własne odbicie.

W tym sensie rozumiem „Przesilenie” jako szczególny moment, punkt zwrotny, w którym coś się kończy, ale jednocześnie coś nowego się zaczyna.

W moich obrazach gęste skały, strumienie, paraboliczne łodygi, fioletowe opary i pulsujące kule słońc przeplatają się z obrazami opuszczonych budynków, porzuconych nieporęcznych przedmiotów czy chwastów wyrastających przez pęknięcia w betonie. Zestawiam te motywy, ponieważ interesuje mnie napięcie między wizją rozpadu a możliwością odnowy.

Przetwarzam własne doznania, wspomnienia i intuicyjne ślady, kształtując je w osobisty język wizualny. To, co widzę dzisiaj, wyłania się z tego, co kiedyś zapamiętałam, dlatego natura często staje się w moich pracach materializacją świata, który ciągle mnie pociąga.

Moje obrazy są zapisem przeszłości i refleksją nad przemijaniem, ale także obserwacją tego, jak zniszczenie i wzrost współistnieją w jednym pulsującym rytmie. W tych malarskich przestrzeniach ludzie i natura przenikają się nawzajem: miasto zarasta roślinnością, podczas gdy formy organiczne pojawiają się w miejscach niegdyś zajmowanych przez dawne struktury. Wszystko przeplata się i współdziała, tworząc krajobrazy, które są jednocześnie pamięcią, przeczuciem i zapisem ciągłego ruchu świata."